Witwassen met kunst

arnoutUncategorized0 Reacties

witwassen

Als het aan de EU ligt, moeten kunsthandelaars binnenkort rekening houden met witwas-wetgeving. NRC bericht over de consternatie die dat kennelijk oproept bij de handelaren. Is het vreemd dat de kunsthandel – net als veel vrije beroepsbeoefenaren, autohandel, sieradenhandel en vrijwel alle financiële dienstverleners – onder deze wetgeving wordt gebracht? Voor wie begrijpt hoe witwassen werkt niet. Het doel van een witwasser is illegaal verdiend geld door te laten gaan voor legaal verdiend geld. De eenvoudigste methode daarvoor is het aankopen van een zaak waarvan de waarde lastig valt vast te stellen, en die vervolgens weer te verkopen met toevoeging van het zwarte geld.

Een voorbeeld. Stel, je beschikt over € 100.000,- aan opbrengsten uit drugshandel. Je koopt een schilderij voor 50.000,-, en verkoopt dat weer voor € 50.000,-. Alleen, op je verkoopfactuur zet je € 150.000,-. De koper heeft de kennelijke marktwaarde van € 50.000,- betaald, maar jij hebt op papier een winst van € 100.000,- gemaakt. En laat je die € 100.000,- nu ook daadwerkelijk hebben. Alleen op een andere manier verdiend dan je aan de buitenwereld vertelt.

Zou je hetzelfde met pakken melk doen, dan zou het niet lukken. De Belastingdienst, maar ook de bank of de notaris waar je je geld zou willen wegzetten, geloven simpelweg niet dat je 200% winst kunt maken op pakken melk. Maar op kunst? Waarom niet? Voor veel mensen is de waarde van kunst toch ‘wat de gek ervoor geeft’.

Wat nieuw is, is dat de kunsthandel niet alleen contant betaalde kunst zal moeten bewaken, maar ook kunst die via de bank wordt betaald. Dat is raar, bij witwassen. Immers, zwart geld in grote hoeveelheden op een bankrekening zetten zou al niet mogen lukken omdat de bank dat bewaakt. Hier speelt een andere eigenschap van kunst mee: de verplaatsbaarheid.

Onder witwas-wetgeving valt ook controle op financiering van terrorisme. Hierbij kan de bron van het geld legaal zijn, maar is het doel illegaal – terrorisme dus. Het gaat daarbij veelal om internationaal betaalverkeer dat buiten beeld van autoriteiten moet blijven. Een overschrijving vanuit Nederland naar een bank in pakweg Syrië roept op dit moment direct vragen op. Hoe krijg je je Nederlandse geld makkelijk in een land dat wel overschrijvingen naar Syrië toestaat? Door het om te zetten in iets dat compact is, niet opvalt in de scanners op vliegvelden, en een grote geldswaarde vertegenwoordigt. Kunst, dus.

De kunsthandel is niet blij met de nieuwe regels, want die zullen de administratieve lasten verhogen en de impulsaankopen afremmen. Begrijpelijk, maar wel een beetje navelstaren. Het collectieve belang heeft altijd een prijs ten koste van het private belang. Het zou de kunsthandel sieren als ze in haar analyse iets serieuzer zou ingaan op de veiligheidsrisico’s die de ‘impulsieve’ handel in dure, lastig waardeerbare en eenvoudig te vervoeren artikelen oproept.

 

Illustratie: Marieke van der Velden

Deel dit bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *